ΕΦΚΑ/Δ.ΑΣΦ/1171/1509638/2017
Τύπος: Εγκύκλιοι
“Αυτεπάγγελτη διαγραφή επιχειρήσεων από το Γ.Ε.ΜΗ., όταν ο πραγματικός χρόνος διακοπής εργασιών είναι προγενέστερος της 23/11/2016”(ΑΔΑ:6ΒΘΜ465ΧΠΙ-ΡΓΛ) (ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 42/2017)
Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)
Σχετικά Έγγραφα
Δ17α/09/67/1996
Συμμετοχή εξειδικευμένων επιχειρήσεων σε δημ. έργα ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 23
ΝΣΚ/37/2020
Αν, στα πλαίσια της διαδικασίας νόμιμης αναπλήρωσης Προϊσταμένου Δ/νσης της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, πρέπει να υπολογισθεί η θητεία μονίμου υπαλλήλου, σε Σώματα Επιθεωρητών Ελεγκτών.Στα πλαίσια της διαδικασίας νόμιμης αναπλήρωσης Προϊσταμένου Δ/νσης της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, όταν απουσιάζει ή κωλύεται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 87 παρ.1 εδαφ.1 του Υπαλληλικού Κώδικα, ως χρόνος άσκησης καθηκόντων προϊσταμένου, λαμβάνεται υπόψη αποκλειστικά ο πραγματικός και ενεργός χρόνος άσκησης καθηκόντων προϊσταμένου στις υποκείμενες οργανικές μονάδες και δεν δύναται να υπολογισθεί η θητεία σε Σώματα Επιθεωρητών Ελεγκτών (κατά πλειοψηφία).
Δ.ΕΙΣΦ.Μ/487/1057558/2018
Ασφαλιστικές ρυθμίσεις για τη στήριξη των πληγέντων από τις πυρκαγιές στις 23 & 24 Ιουλίου 2018 στις Περιφέρειες Αττικής & Πελοποννήσου εργοδοτών Κοινών Επιχειρήσεων και Οικοδομοτεχνικών Έργων.(ΑΔΑ:ΩΒΑ5465ΧΠΙ-Π09) ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 38/2018
Σ23/1/2022
«Κοινοποίηση των διατάξεων του άρθρου 23 του Ν. 4892/2022 περί δυνατότητας επιλογής του φορέα στον οποίο θα αξιοποιηθεί ο χρόνος ασφάλισης από 1.1.2017 στον e-ΕΦΚΑ των υπαγόμενων μέχρι 31.12.2016 με την αυτή ιδιότητα σε δύο φορείς».ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 13/2022 ΑΔΑ:6Ν8Φ46ΜΑΠΣ-ΙΓΛ
Δ.εφ.Αθ/2422/2012
9..) Αντιθέτως, όταν η ανωτέρω κυρία αξίωση των δανειστών στηρίζεται στον αδικαιολόγητο πλουτισμό των οφειλετών (επιχειρήσεων και δημοσίων αρχών της παρ. 1α του άρθρου 3 του ΠΔ 166/2003), δηλαδή όταν δεν υφίσταται νόμιμη σύμβαση, που καταρτίζεται εγγράφως και με τις εγγυήσεις, που παρέχουν οι, λαμβανόμενες αυτεπαγγέλτως υπόψη, δημοσίας τάξεως διατάξεις του ΠΔ 394/1996 περί «Του Κανονισμού Προμηθειών του Δημοσίου» (Πρβλ. ΑΠ Ολ 862/1984 NοB 33,80), για τις εξυπηρετούσες το δημόσιο και γενικό συμφέρον δημόσιες αρχές, το ύψος του επιτοκίου υπερημερίας και ο χρόνος έναρξης της τελευταίας καθορίζεται αποκλειστικά από τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 2 του ΝΔ 496/1974, η οποία, στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αντίθετη στα άρθρα 4 παρ. 1 του Συντ., 1 του Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και 4 του νέου νόμου [ΠΔ 166/2003, πρβλ. ΣτΕ Ολ 1663/2009 Nomos, που αναφέρεται στην όμοια προς τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 2 του ΝΔ 496/1974 διάταξη του άρθρου 21 του Κώδικα Νόμων περί Δικών του Δημοσίου (ΠΔ 456/1984)], διότι, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, το νέο νομικό καθεστώς που ισχύει με το ΠΔ 166/2003, έχει ως σκοπό να προστατεύσει τους συναλλασσόμενους με έγκυρες, ισχυρές και νόμιμες συμβάσεις και όχι εκείνους που θεμελιώνουν τις αξιώσεις τους στον επικαλούμενο για τον ανωτέρω λόγο (ανυπαρξία νόμιμης σύμβασης) αδικαιολόγητο πλουτισμό των δημοσίων αρχών.
ΝΣΚ/266/2017
Ομαδικά συνταξιοδοτικά προγράμματα - Φορολογική αντιμετώπιση ασφαλίσματος. Το ασφάλισμα που καταβλήθηκε στους εργαζομένους επιχειρήσεων, πριν από την ισχύ του ν. 4110/2013, στα πλαίσια ομαδικών ασφαλιστικών συμβάσεων που είχαν συνάψει οι επιχειρήσεις αυτές με ασφαλιστικές επιχειρήσεις, κατά το μέρος που αντιστοιχεί στα καταβληθέντα από τον εργοδότη ασφάλιστρα, αποτελεί εισόδημα των εργαζομένων από μισθωτές υπηρεσίες, κατά το άρθρο 45 ΚΦΕ, το οποίο υπόκειται σε φορολόγηση κατά το χρόνο που οι δικαιούχοι της ασφαλιστικής παροχής (ασφαλίσματος) απέκτησαν το δικαίωμα είσπραξης αυτής, όχι μόνον όταν η ασφάλιση επιβάλλεται από το νόμο ή έχει αποτελέσει όρο μεταξύ του εργοδότη και των μισθωτών της εργασιακής σύμβασης ή δεσμευτικής για τον εργοδότη ΣΣΕ ή διαιτητικής απόφασης, αλλά και στην περίπτωση της καταβολής των ασφαλίστρων για τον μισθωτό εξ ελευθεριότητος του εργοδότη, εξ αφορμής, πάντως, της σχέσεως εργασίας, ακόμα και αν ο εργοδότης είχε επιφυλαχθεί του δικαιώματος της μονομερούς διακοπής της καταβολής των ασφαλίστρων. Στην περίπτωση της μερικής καταβολής του ασφαλίστρου από τον εργαζόμενο, η παροχή-ασφάλισμα κατά το μέρος που προέρχεται από ασφάλιστρα καταβληθέντα από τον εργαζόμενο, ακόμη και πριν την έναρξη ισχύος του ν.4110/2013, δεν φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, εκτός εάν τα ασφάλιστρα εξέπεσαν από το ακαθάριστο εισόδημά του και δεν φορολογήθηκαν, οπότε φορολογείται. (ομόφ.) (Η υπ’ αριθ. 22/2017 γνωμ/ση του Β΄ Τμήματος πραγματεύεται σχετικό θέμα)
ΣΤΕ/1995/2019
Φορολογία εισοδήματος. Η παράλειψη δήλωσης φορολογητέου εισοδήματος και η ύπαρξη αντίστοιχης φορολογητέας ύλης μπορεί να προκύπτει, κατά την αιτιολογημένη κρίση της φορολογικής αρχής, και από έμμεσες αποδείξεις. Τέτοιες αποτελούν τα μεγάλα ποσά που περιέχονται σε τραπεζικό λογαριασμό του φορολογούμενου, μέσω του οποίου πραγματοποιείται έμβασμα στο εξωτερικό, που δεν καλύπτονται από τα νομίμως φορολογηθέντα ή απαλλαχθέντα του φόρου εισοδήματα. Το εμμέσως αποδεικνυόμενο εισόδημα λογίζεται και φορολογείται ως εισόδημα από ελευθέριο επάγγελμα, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 48 παρ. 3 του ΚΦΕ, που εφαρμόζεται και όταν η κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό προκύπτει σε χρόνο προγενέστερο της 30.9.2010, χωρίς αυτό να αντίκειται στην παρ. 2 του άρθρου 78 του Συντάγματος. Κρίσιμος ο χρόνος της κατάθεσης του επίμαχου ποσού στον τραπεζικό λογαριασμό του δικαιούχου ή τυχόν προγενέστερος κατά τον οποίο επήλθε η αντίστοιχη προσαύξηση της περιουσίας του φορολογούμενου. Εξουσίες του δικαστηρίου αν κρίνει ότι η περιουσιακή προσαύξηση δεν επήλθε κατά τη διαχειριστική περίοδο εντός της οποίας πραγματοποιήθηκε το οικείο έμβασμα. Πότε ο φορολογούμενος δύναται να επικαλεσθεί ότι το ποσό που βρέθηκε σε τραπεζικό λογαριασμό του προέρχεται από δάνειο που του χορήγησε άλλο πρόσωπο. Αν το διοικητικό δικαστήριο αδυνατεί να σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση περί του χρόνου της επέλευσης της περιουσιακής προσαύξησης άγνωστης πηγής ή αιτίας, επιρρίπτει το βάρος απόδειξης στη φορολογική διοίκηση και όχι στον φορολογούμενο. Εφόσον οι αναιρεσείοντες είχαν αμφισβητήσει ότι οι επίμαχες προσαυξήσεις της περιουσίας τους έλαβαν χώρα το 2010, το 2011 και το 2012, το βάρος απόδειξης του χρόνου επέλευσης αυτών έφερε η φορολογική αρχή. Η ανωτέρω κρίση του ΔΕΑ, σχετικά με τον κρίσιμο χρόνο επέλευσης των επίδικων προσαυξήσεων περιουσίας και, περαιτέρω, το οικονομικό έτος φορολόγησης των αντίστοιχων ποσών εμβασμάτων, ενέχει εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή του άρθρου 48 παρ. 3 του ΚΦΕ. Ο σχετικός λόγος αναίρεσης προβάλλεται παραδεκτά κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του ν.3900/2010. Μερικά δεκτή η αναίρεση (αναιρεί εν μέρει την αριθμ. 805/2018 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών).
ΕΣ/Τ6/142/2008
Δημόσια έργα,(..) ΙΙΙ. Ο ν. 1418/1984 «Δημόσια έργα και ρυθμίσεις συναφών θεμάτων» (ΦΕΚ Α΄ 23), στο άρθρο 4 παρ. 2 ορίζει : «Τρόποι επιλογής της εργοληπτικής επιχείρησης για την κατασκευή του έργου είναι : α) ... β) ... γ) Η απευθείας ανάθεση ή διαγωνισμός μεταξύ περιορισμένου αριθμού προσκαλούμενων εργοληπτικών επιχειρήσεων. Ο τρόπος αυτός αποτελεί εξαιρετική διαδικασία και εφαρμόζεται όταν συντρέχει μία από τις εξαιρέσεις που προβλέπει το άρθρο 86 του Ν.Δ. 321/1969 (ΦΕΚ Α΄ 205), όπως κάθε φορά ισχύει και σε ειδικές περιπτώσεις, όπως σε περίπτωση θεομηνίας, σοβαρού επικείμενου κινδύνου, μοναδικότητας του κατασκευαστή, συνέχισης εργασιών ύστερα από έκπτωση του αναδόχου ή διάλυσης της εργολαβικής σύμβασης (...)». Από τις προεκτεθείσες διατάξεις συνάγεται ότι ο διαγωνισμός μεταξύ περιορισμένου αριθμού προσκαλουμένων εργοληπτικών επιχειρήσεων, ως τρόπος επιλογής αναδόχου για την κατασκευή έργου, αποτελεί εξαιρετική διαδικασία ανάθεσης, εφαρμοζόμενη στις περιπτώσεις που ορίζονται ρητά από το νόμο, μεταξύ των οποίων αναφέρεται και η απειλή επέλευσης σοβαρού κινδύνου, όπως είναι ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, ή ο κίνδυνος προκλήσεως πλημμυρών συνεπεία εντόνων βροχοπτώσεων μη οφειλομένου σε υπαιτιότητα της αναθέτουσας αρχής, η αποτροπή του οποίου επιβάλλει την άμεση έναρξη εκτέλεσης του έργου και την εντός σύντομου χρόνου αποπεράτωση αυτού (Πράξεις VI Τμ. 46/2007, 140/2006, 102/2005). Περαιτέρω, η απόφαση του αρμοδίου οργάνου για τη διενέργεια διαγωνισμού με πρόσκληση περιορισμένου αριθμού εργοληπτικών επιχειρήσεων, ως διοικητική πράξη αιτιολογητέα από τη φύση της, αφού εκδίδεται κατ’ εφαρμογή εξαιρετικών διατάξεων, πρέπει, βάσει γενικής αρχής του διοικητικού δικαίου, να είναι επαρκώς αιτιολογημένη, υπό την έννοια ότι οι ειδικές εκείνες περιστάσεις που δικαιολογούν την εφαρμογή της εξαιρετικής αυτής διαδικασίας επιλογής αναδόχου αρκεί να προκύπτουν από τα στοιχεία του φακέλου, ώστε να καθίσταται εφικτός ο έλεγχος νομιμότητάς της από το Δικαστήριο (Πράξη VII Τμ. 196/2006).
ΣΤΕ 233/2010
Με το υπό επεξεργασία σχέδιο διατάγματος, Το οποίο προτείνεται κατ επίκληση των άρθρων 241 παρ. 7, 186, 204, 205 και 283 παρ. 3 του ν. 3852/2010, επιχειρείται η θέσπιση του οργανισμού οργάνωσης και λειτουργίας της Περιφέρειας....Κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 245 παρ. 1 και 253 του ν. 3852/2010 που μνημονεύονται στην παρατήρηση 2, ερμηνευομένων σύμφωνα με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση, είναι, καταρχήν, επιτρεπτή η πλήρωση θέσεων προϊσταμένων οργανικών μονάδων από υπαλλήλους της κατηγορίας ΔΕ μόνον, όμως, εφόσον δεν είναι δυνατή η πλήρωση των θέσεων αυτών από υπαλλήλους των κατηγοριών Π.Ε. ή Τ.Ε., οι οποίοι κατέχουν τον ίδιο τουλάχιστο βαθμό (πρβλ. Π.Ε. 149/2009, 80/2009, 48/2006 κ.α.). Εν όψει τούτων, οι περιπτώσεις 20, 30, 53 και 58 του άρθρου 42 του σχεδίου, με τις οποίες ορίζεται ότι σε ορισμένα τμήματα Γραμματειών Διευθύνσεων προΐστανται υπάλληλοι μόνον της κατηγορίας ΔΕ. πρέπει να συμπληρωθούν καταλλήλως, κατ αντιστοιχία προς άλλες περιπτώσεις του αυτού άρθρου όπως οι περιπτώσεις 12, 13, 14, 15, 17, 19, 55, 61 και 73 ήτοι με τις κατηγορίες Π.Ε. και Τ.Ε. και να ορισθεί ότι εν ελλείψει αυτών προΐστανται υπάλληλοι της κατηγορίας Δ.Ε.Σε ορισμένες περιπτώσεις, με το σχέδιο ορίζονται κλάδοι των κατηγοριών Π.Ε. ή Τ.Ε. των οποίων οι υπάλληλοι κρίνονται για την κατάληψη θέσεων προϊσταμένων τμημάτων, ενώ οι ίδιοι κλάδοι δεν προβλέπονται για την κατάληψη θέσεων προϊσταμένων των οικείων Διευθύνσεων στις οποίες υπάγονται τα τμήματα αυτά (πρβλ. ως προς τον κλάδο ΠΕ δασολόγων τις ρυθμίσεις για τη Διεύθυνση Αναπτυξιακού Προγραμματισμού και τα υπαγόμενα σ αυτήν Τμήματα στα άρθρα 41 και 42 του σχεδίου). Δοθέντος ότι από τα στοιχεία που συνοδεύουν το σχέδιο δεν προκύπτει ο λόγος της πιο πάνω διαφοροποίησης, πρέπει να εξετασθεί από τη Διοίκηση αν οι αποκλίσεις αυτού του είδους ανταποκρίνονται πράγματι στο σκοπό των επιδιωκομένων ρυθμίσεων ή αν, αντιθέτως, οφείλονται σε παραδρομή, οπότε πρέπει να συμπληρωθούν, κατά την ουσιαστική, κατ αρχήν, εκτίμηση της Διοίκησης. Εξάλλου, ο ίδιος έλεγχος του σχεδίου πρέπει να γίνει προς τον αυτό σκοπό και αντιστρόφως, σε όσες δηλαδή περιπτώσεις καθορίζονται ορισμένοι κλάδοι υπαλλήλων για τις θέσεις προϊσταμένων Διευθύνσεων κατά το άρθρο 41 του σχεδίου, ενώ οι ίδιοι κλάδοι δεν περιλαμβάνονται στις ρυθμίσεις του άρθρου 42 για τις θέσεις προϊσταμένων των υπαγομένων στις Διευθύνσεις τμημάτων (βλ. ως προς τον κλάδο ΠΕ βιολόγων, ο οποίος μνημονεύεται στο άρθρο 41 περ. 2 του σχεδίου που αφορά προϊσταμένους της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού, όχι όμως και στο άρθρο 42 περ. 5, 6, 8 το οποίο αφορά προϊσταμένους τμημάτων υπαγομένων στην ανωτέρω Διεύθυνση).(..)Τέλος, επισημαίνεται ότι, πριν από την αποστολή του σχεδίου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πρέπει να γίνει προσεκτικός έλεγχος του κειμένου για τη διόρθωση γραμματικών λαθών, παραδρομών ως προς την αρίθμηση των παραγράφων ή αδόκιμων διατυπώσεων σε κανονιστικό κείμενο, που παρεισέφρησαν στο σχέδιο, όπως ως προς τη χρήση του τελικού «ν» των άρθρων στην αιτιατική πτώση, την ορθή και συνεχόμενη αρίθμηση των παραγράφων του άρθρου 15, τη διαγραφή του μορίου «θα» στο άρθρο 13 παρ. 1, την ορθή πτώση στην παρ. 4 του άρθρου 17 («... των Διευθύνσεων ...», αντί «των Διευθύνσεις») και την αρίθμηση των περιπτώσεων των άρθρων 31, 32, 33 με μικρά γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου, σύμφωνα με την παρατήρηση 23
ΕΣ/Τ6/46/2007
Δημόσια έργα.ΙΙΙ. Ο ν. 1418/1984 «Δημόσια έργα και ρυθμίσεις συναφών θεμάτων» (ΦΕΚ Α΄ 23), στο άρθρο 4 παρ. 2 ορίζει : «Τρόποι επιλογής της εργοληπτικής επιχείρησης για την κατασκευή του έργου είναι : α) ... β) ... γ) Η απευθείας ανάθεση ή διαγωνισμός μεταξύ περιορισμένου αριθμού προσκαλούμενων εργοληπτικών επιχειρήσεων. Ο τρόπος αυτός αποτελεί εξαιρετική διαδικασία και εφαρμόζεται όταν συντρέχει μία από τις εξαιρέσεις που προβλέπει το άρθρο 86 του Ν.Δ. 321/1969 (ΦΕΚ Α΄ 205), όπως κάθε φορά ισχύει και σε ειδικές περιπτώσεις, όπως σε περίπτωση θεομηνίας, σοβαρού επικείμενου κινδύνου, μοναδικότητας του κατασκευαστή, συνέχισης εργασιών ύστερα από έκπτωση του αναδόχου ή διάλυσης της εργολαβικής σύμβασης (...)». Περαιτέρω, η διάταξη του άρθρου 86 του ν.δ/τος 321/1969 καταργήθηκε με το άρθρο 17 παράγραφος 1 περ. β’ του ν. 1797/1988, ενώ η παράγραφος 2 της 2043748/519/0026/22.5.1989 απόφασης του Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ Β΄ 388), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 11 του ν. 1881/1990 (ΦΕΚ Α΄ 42), αναφέρει : «Ειδικές διατάξεις που παραπέμπουν στα άρθρα 86 του ν.δ. 321/1969 (…), νοούνται εφεξής ότι παραπέμπουν στα κατ’ ιδίαν άρθρα του ν. 1797/1988». Συνεπώς, η διάταξη του άρθρου 4 παράγραφος 2 εδ. γ΄ του ν. 1418/1984, η οποία παρέπεμπε στο άρθρο 86 του ν.δ/τος 321/1969, παραπέμπει πλέον στις ανάλογες διατάξεις περί αναθέσεως προμηθειών με διαπραγμάτευση του ν. 2286/1995 «Προμήθειες του δημοσίου τομέα και ρυθμίσεις συναφών θεμάτων» (ΦΕΚ Α΄ 19), ο οποίος ισχύει μετά την κατάργηση του ν. 1797/1988 και ορίζει στο άρθρο 2 ότι : «(…) 12. Οι διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων προμηθειών διακρίνονται σε συνοπτικές, ανοικτές, κλειστές και με διαπραγμάτευση : (…) δ) Με διαπραγμάτευση (εξαιρετική ή απευθείας ανάθεση) είναι η διαδικασία που οι επί μέρους φορείς προσφεύγουν στους προμηθευτές της επιλογής τους και διαπραγματεύονται τους όρους των υπό σύναψη συμβάσεων με έναν ή περισσότερους από αυτούς, με ή χωρίς δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού». Από το συνδυασμό των προεκτεθεισών διατάξεων συνάγεται ότι ο διαγωνισμός μεταξύ περιορισμένου αριθμού προσκαλουμένων εργοληπτικών επιχειρήσεων, ως τρόπος επιλογής αναδόχου για την κατασκευή έργου, αποτελεί εξαιρετική διαδικασία ανάθεσης, εφαρμοζόμενη στις περιπτώσεις που ορίζονται ρητά από το νόμο, μεταξύ των οποίων αναφέρεται και η απειλή επέλευσης σοβαρού κινδύνου, όπως είναι ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, μη οφειλομένου σε υπαιτιότητα της αναθέτουσας αρχής, η αποτροπή του οποίου επιβάλλει την άμεση έναρξη εκτέλεσης του έργου και την εντός σύντομου χρόνου αποπεράτωση αυτού (Πράξεις VI Τμ. 140/2006, 102/2005). Περαιτέρω, η απόφαση του αρμοδίου οργάνου για τη διενέργεια διαγωνισμού με πρόσκληση περιορισμένου αριθμού εργοληπτικών επιχειρήσεων, ως διοικητική πράξη αιτιολογητέα από τη φύση της, αφού εκδίδεται κατ’ εφαρμογή εξαιρετικών διατάξεων, πρέπει, βάσει γενικής αρχής του διοικητικού δικαίου, να είναι επαρκώς αιτιολογημένη, υπό την έννοια ότι οι ειδικές εκείνες περιστάσεις που δικαιολογούν την εφαρμογή της εξαιρετικής αυτής διαδικασίας επιλογής αναδόχου αρκεί να προκύπτουν από τα στοιχεία του φακέλου, ώστε να καθίσταται εφικτός ο έλεγχος νομιμότητάς της από το Δικαστήριο (Πράξη VII Τμ. 196/2006).